شایان عزیز

آخرين حضور يک برگ رو تن درخت اميد

ميگه آره ميشه اينجا ،با يه برگم نشه خشکيد

ميشه اينجا پر کشيد و تا ته دنيا سفر کرد

ميشه تاريکي شب رو با اميد تو سحر کرد

با حضورت ميشه اينجا خونه اي تازه بپا کرد

ميشه تا آخر دريا با اميد تو شنا کرد

ميشه دنبال پناهي واسه برگاي گلا بود

تو هجوم تلخ غربت با غريبه آشنا بود

 لاي کوچه هاي ترديد ميشه باز ترانه ها گفت

ميشه احساس نبودو،از تو ذهن شاخها شست