ای بغض عجب آفت دلها شده ای

شرمی ز خدا که قاتل جان شده ای

این هربهء تو صفت دژخیمان است

حایل تو میان دیده و دل شده ای

پیوند میان دیده و دل ازلیست

ای بغض بدان که سنگ بر یخ شده ای

بشکن تو دگر"شکستنت خوش نامیست

آن دم که به نام اشک ظاهر شده ای

گر نشکنی و به ماندنت دل بندی

نفرین دو عالمی بدان دق شده ای

                                                              ( بابا شایان )