یک روز بدیدم گل و پروانه و شمعی

با بلبل زیبا بنشستند به گفتار

هر یک به وفاداری و مهرش ببالید

میگفت که من زین سبب ارباب شمایم

منهم که بر خویش چنین وصف ندیدم

از مهر و وفای تو بگفتم به آنان

من وصف تو گفتم عجب هلهلهء شد

تحسین بکردند تو را جمله به تکرار

                                                              بابا شایان