گفته اند پیری که ده،ده سال داشت      

شکوه از انس و زمان حال داشت

ناله می کرد و به مردم کار داشت        

در بیانش این چنین ابراز داشت

وای بر دنیا و بر دنیا پرست        

وای بر این مردم و هر چه که هست

وای بر اعمال و بر کردار مان   

وای بر گفتار بر دلهای مان

مردمان، گمراه و نافرمان شدید؟       

امر حق را وانهادید و خود فرمان شدید؟

شرم از لسلام و از ادیان کنید        

فکریم بر آن جهان خود کنید

این چنین گر بار از دنیا برید       

آتش دوزخ به جان خود خرید

پس بدانید این جهان فانی بود        

آن جهان باقی بی پایان بود

پس چه رسمیست ذره ای بر کف بری

در عوض یک عالمی از کف دهی

تا نفس باقیست بیا کاری بکن        

توبه کن از کار خود،زاری بکن

چون که یارب مهربان است و شفیق        

بند بگشاید ز پای هر رفیق

چون ببیند بنده ی شرمنده اش

تحفه آرد از برایش جنتش

                                                                          بابا شایان