شیعه بر این اعتقاد و باور است

هر کسی مهدی ندارد کافر است

شیعیان رسم تشیع این نبود

باید این زنگار غفلت را زدود

شیعه پس سنگین چرا گوشت شده؟

عهد و پیمانت فراموشت شده

عالم میثاق پیمان بسته ای

پس چرا پیمان خود بشکسته ای؟

هیچ داری از دل مهدی خبر

گریه های هر شبش را تا سحر؟

او که ارباب تمام عالم است

من بمیرم سر به زانوی غم است

شیعیان! مهدی غریب و بی کس است

جان مولا معصیت دیگر بس است

شیعیان! بس نیست غفلت هایمان!؟

غربت و تنهایی مولایمان

ما عبید و عبد دنیا گشته ایم

غافل از مهدی زهرا گشته ایم

از دعا بهر فرج غافل شدیم

سخت مشغول ره بلطل شدیم!

من که دارم ادعای شیعگی

پاسخی ندارم به جز شرمندگی

مهدی زهرا حسینی دیگرست

اخرین معصوم نسل حیدر است

غیبت او کربلایی دیگر است

بهر شیعه ابتلایی دیگرست

کل عرض کربلا یعنی همین

خالی از حجت نمی ماند زمین!