شایان عزیز

که اگه یه روز نباشی، میدونی که من هلاکم

یه چراغ پر فروغی توی تاریکی شبهام

با تو ظلمت نمی مونه، عشق من بمون که تنهام

میشه با ناز نگاهت، غصه ها رو دربه در کرد

میشه از عشق تو خوند و همه دنیا رو خبر کرد

با تو احساس من انگار، داره کم کم جون میگیره

داره کم کم واسه چشمات دل عاشقم میمیره

با تو ظلمت نمی مونه، آره غربت نمی مونه

تو اگه باشی کنارم دیگه حسرت نمی مونه

ای همه دار و ندارم ای تموم انتظارم

تو حجوم بی کسی هام حالا تنها تو رو دارم